' <sup>kończę się w twoich oczach
umiem być ciszą
kończę się w twoim śnie

ostatnie echo jest ciszą
to miejsce
gdzie kończy się twoje spojrzenie

sen mnie oślepia, rozjarzona
iskra serca
kończę się w twoim sercu

przez sen, przez siebie
donoszę siebie
do twojej śmierci '



Wojaczek





Always the summers are slipping away.</sup>


niedzielnie.

Mechanizmy ludzkie komplikują się i komplikują, nie
potrafiąc wrócić do stanu pierwotnego.


Jesienią łatwiej jest przedawkować myślenie niż szczęście.







^{I don't know where I'm going but I'll end up in your arms.}

Budzę się o 4:33 na bezdechu
z tymi samymi chaotycznymi myślami przy których zasypiałam
tak bardzo nienawidzę mówić swojemu umysłowi 'będzie dobrze' kiedy wszystko w środku nieznośnie kluje, odchodzi od zmysłów, tłucze resztki przeszklonej nadziei
to zbyt absurdalne, wypalające myśli tak bardzo od środka, w promieniu całego ciała od epicentrum nieprawidłowości

moja podstawowa potrzeba staje sie wyjątkowo trywialna,
wyjątkowo niemożliwa do spełnienia

paranoidalnie niepoprawna



tymczasem jedna kostka domina spadła na kolejną, wywołała niekończącą się reakcje łańcuchową
a ta pierwsza potłukła się wyjątkowo złośliwie, niemożliwie do ponownego odczytania

pozostało tylko mi ja rozpuścić.
i nie wiem co dalej.




Yann Tiersen w pochmurne popołudnia jest niezwykle niebezpieczny.